MSCPacific
Home    Beurskalender    Club projecten    Projecten van leden    Contact   Links   Login



Rueun, de huidige Rhetische naam voor een station
gelegen in de vallei van de Hoge Rijn.
Donny Van Waes omschrijft zijn HOm modelbaan.



 Rueun is de huidige Rhetische naam voor een dorpje dat vroeger, in het Duits, Ruin
 werd genoemd. Het ligt in de vallei van de hoge Rijn. Deze tak van de stroom wordt
 er Vorderrhein genoemd, in tegenstelling tot de Hinterrhein die meer uit het zuiden komt.
 Het dorpje telt enkele honderden inwoners en heeft een station. Vroeger een heus
 station met bediening en kruisingsgelegenheid, nu met kruisingsgelegenheid vanop
 afstand (Ilanz?) of misschien zelfs automatisch.


 De lijn waaraan het gelegen is, is enkelsporig meterspoor en wordt gebouwd en uitgebaat
 door de Rhätische Bahn. Ze komt van Chur, loopt enkele kilometers gemeenschappelijk
 met de Albularoute, splitst af in Reichenau en volgt dan verder de Vorderrhein, terwijl
 de Albularoute de Hinterrhein volgt.Eerst loopt de baan door een smalle kloof, waarop
 enkele stationnetjes, maar met de dorpen honderden meters hoger en kilometers verder.


Een miskleun dus, althans bedrijfseconomisch maar prachtig om naar te kijken, die begaan werd om kosten te sparen. Temeer daar op de hoge hellingen beroemde ski- en kuuroorden te vinden zijn. In Ilanz is de trein uit de kloof en doet hij op zijn tocht naar Disentis meerdere dorpen aan, waaronder Rueun. Toch moet de trein nog meermaals wisselen van rivieroever om de hindernissen te mijden en om te besparen op tunnels, deze zijn niet zo talrijk op deze route.

In Disentis is de lijn ten einde, maar daar wordt het karwei overgenomen door de ex-Furka-Oberalp-Bahn, tegenwoordig de Matterhorn-Gotthard-Bahn, na de fusie van de FO met de Brig-Visp-Zermatt-Bahn. De MGB heeft op enkele trajecten tandradaandrijving, daar waar onze Rhätische Bahn (RhB) nergens tandrad heeft, ondanks enkele trajecten van 70 op duizend stijging.



Fig: Het baanplan van Rueun. Ondertussen zijn wel al enkele veranderingen uitgevoerd.


Rueun heeft, behalve het uitwijkspoor voor kruisingen, nog een derde spoor dat bovendien toegang geeft tot enkele kopsporen. Deze werden, en worden nog, gebruikt voor het leveren van goederen, nu voornamelijk bouwmaterialen onder de vorm van bulkcement, en boomstammen voor de plaatselijke zagerij. In Zwitserland, in het gebergte althans, wordt veel inheems hout verwerkt in de bouw, soms is het complete huis uit hout.Het station is daar zo een voorbeeld van.

Op een halve meter betonnen onderbouw na, is het compleet in hout. Op de verdieping is er een volledig woonhuis, voor de stationschef vroeger, nu waarschijnlijk voor andere spoorwegbeambten, misschien zelfs voor wildvreemden. Er is (was) ook een bagageruimte die direct van op het derde spoor kon bediend worden. Dit zal nu wel het rommelhok van de baanmeester zijn.

Fig: Brug volledig gemaakt uit plasticard.


Het schaalmodel werd vele jaren geleden opgevat als een soort van 'levend diorama', viel dan stil tot op de club (Pacific, die dan tussen twee banen in niets te doen had) geopperd werd om Rueun eens op te stellen. Van het een kwam het ander en verschillende leden hielpen aan de opbouw en afwerking.

Het sporencomplex werd niet al te veel ingekort. Wel zijn sommige eigenschappen niet in overeenstemming met de werkelijkheid, zo bijvoorbeeld is in model het derde spoor, vanaf het station gezien, het hoofdspoor. In de werkelijkheid is het tweede spoor het hoofdspoor en wordt het derde gebruikt als uitwijkspoor bij kruisingen. Er zijn geen huizen te zien in model, in werkelijkheid liggen ze ook een eindje verder, aan de overzijde van het 'stationsplein' heb je bijv. de boven genoemde zagerij.

De houten brug werd door een clublid gemaakt uit styreenprofielen, volgens tekeningen van mijzelf, maar ik had het princiep gepikt van onze architect en aangepast naar mijn goesting, met het excuus dat ik ooggetuige was van het scenario ter plaatse. De spoorbrug over het beekje zal gemaakt worden, wat overmoedig, uit geëtst messing, de tekeningen bestaan, maar er moet nog geëtst worden. Het station wordt gemaakt uit styreenplaten en -profielen, door mijzelf en mevrouw mijn vrouw, die het 'brielkotje' naast de overweg gemaakt heeft. Alle schilder- en decoreerwerk is trouwens van haar, evenals alle 'water' dat gemaakt is van acrylmedium en in verschillende lagen aangebracht is.

De bovenleiding is van Sommerfeldt en wordt aangebracht door mijnheer mijn zoon. De gekke vorm van de modules zijn uitgedacht op een gek moment (waarschijnlijk teveel naar SF-films gekeken) en hebben naast enkele goede kanten het grote nadeel moeilijk te maken te zijn. De oudere modules zijn gemaakt van multiplex, de nieuwere van MDF, gekozen om splinters in de vingers te vermijden bij het behandelen van multiplex. Er wordt slechts de omtrek van de 'bak' in hout gemaakt, de rest is styroporschuim, doodgewone 'isomo'.

Er worden aan weerszijden van Rueun modules voorzien: aan gene zijde een keermodule waar de trein in een tunnel rondrijdt en terugkeert naar Rueun, aan de andere kant eenzelfde iets maar zodanig uitgebouwd dat er een opstelstation in verwerkt zit. De eerste wordt voorzien van scenery als overgang met het station, de opstelmodules blijven 'bloot'.



Tekst: Donny Van Waes
Foto's: Donny Van Waes, Mattias Catry




SimpleViewer requires JavaScript and the Flash Player. Get Flash.
Copyright © 2010 MSCPacific