Msc Pacific
Home    Beurskalender    Club projecten    Projecten van leden    Contact   Links   Login
'Janakpur Railway'

 

Toen Modelspoormagazine iets meer dan anderhalf jaar geleden de minibaantjeswedstrijd uitschreef hadden Roderik en ik direct zin om deel te nemen.
Eerst speelden we met de idee om elk een baantje te maken.
Er gingen een tweetal weken voorbij en ik had nog geen onderwerp gevonden voor mijn baantje en had geen zin meer om deel te nemen.
Op een zondagnamiddag kwam Roderik langs en vroeg mij om samen met hem deel te nemen aan de wedstrijd, hij had een onderwerp gevonden dat volgens hem nooit eerder werd uitgebeeld: de Janakpur Railway, een spoorlijn van 29km lang tussen Jaynagar (gelegen in het noordoosten van India) en Janakpur (gelegen in Nepal).
Bij de vraag hoe hij aan het onderwerp gekomen was kreeg ik volgende uitleg:
"Bij mijn vorige deelname aan de minibaantjeswedstrijd met Ninove Terminus stonden er verschillende banen die op de bovenste sport van de ladder van de modelspoorwereld staan, nagelnieuwe treinen die stonden blinken op goed onderhouden spoorwegen. Ik ben via internet op zoek gegaan naar de spoorlijn die op de laagste sport van de ladder kan staan, door de zoekterm "worst railways in the world" in Google in te geven heb ik enkele spoorlijnen gevonden die in aanmerking komen en Janakpur Railway is zeer goed gedocumenteerd op internet."

Nog dezelfde dag zijn we begonnen met het bepalen van de schaal waar we zouden in gaan werken en de daar bij horende maximale oppervlakte volgens het wedstrijdreglement.
Aangezien de Janakpur Railway smalspoor van 76,2 cm gebruikt was H0e een logische keuze, de max. oppervlakte die daar aan vast hangt is 0,9m². Een voor ons bijkomend voordeel van H0e was dat we N-schaal sporen konden gebruiken die we nog liggen hadden van vorige projecten en zo de kostprijs van de baan konden drukken.
Eens de schaal en de oppervlakte gekend waren zijn we begonnen met de eerste schetsen van de baan.
De baan zal 180/50 cm groot zijn waarop wij zowel een stationsomgeving als een landschap zullen weergeven.

Na het bekijken en bestuderen van de vele foto's die we op het web gevonden hadden bleek dat we alles (locomotieven, wagons, gebouwen,....) zelf zouden moeten gaan bouwen.
Aan de hand van de spoorbreedte en de foto's zijn we de afmetingen van het rollend materiaal gaan bepalen.
Eens we deze afmetingen hadden is het rollend materiaal met de computer uitgetekend en zijn we aan de slag gegaan met plastikard om alles te bouwen. Voor de diesellocomotief hebben we het onderstel gebruikt van een BR 218 van Brawa, de onderstellen van de wagons zijn van Minitrix en Fleischmann.

Eens het rollend materiaal klaar was zijn we terug aan de tekentafel gaan zitten om het sporenplan verder uit te werken. Eén van de dingen die we zeker wilden vermijden was dat de sporen evenwijdig lopen aan de zijkant van de modules, hiervoor hebben we een ovaal gemaakt met 2 verschillende boogstralen. De kortste boogstraal is 14 cm (langs de buitenzijde gemeten). Een kleinere straal kan het onderstel van Brawa niet aan, dit hebben we proef ondervindelijk uitgezocht met een stuk flexibel spoor dat we zijn gaan buigen en dan er de loc lieten over rijden.
Eens de schetsen van het plan voor ons goed waren hebben we het plan met de computer uitgetekend en met de grootformaatprinter afgedrukt op de gewenste grootte.
Met dit plan op zak zijn we aan de slag gegaan met de bouw van de 2 modules waaruit de baan bestaat.
De modules hebben een houten frame, gebouwd uit stroken multiplex van 12 mm dik. Op dit frame werd er een plaat multiplex van 4mm dik geplaatst om de sporen en het landschap te kunnen dragen. Onder de sporen werd er een laagje kurk voorzien om het geluid te dempen.
Om het landschap vorm te geven hebben we gebruik gemaakt van piepschuim. Het piepschuim werd met een gloeidraad gesneden en met houtlijm vastgezet op de ondergrond. Bovenop het piepschuim werd er een laagje zijdepapier aangebracht en vastgelijmd met verdunde houtlijm. Dit zijdepapier zorgt ervoor dat de later afwerkingslaag zal hechten op het piepschuim. Om het landschap zijn uiteindelijke vorm te geven hebben we een mengsel gemaakt van gescheurde eierkartons, water en pleistergips. Dit mengsel is goedkoop, gemakkelijk aan te brengen met een spatel en helemaal niet zwaar.

Tijdens de droogperiode van de afwerkingslaag van het landschap zijn we begonnen met het bouwen van de gebouwen die we op ons baantje willen.
Alle gebouwen zijn gebouwd aan de hand van de foto’s die we gevonden hadden op het web en via Google Earth. De materialen die we gebruikt hebben zijn papier, karton, plastikard en aluminium van lasagnaschaaltjes.

Eens de gebouwen er waren hebben die hun plaats gekregen en zijn we met verf en scenery materialen van Woodland Scenics aan de slag gegaan om het landschap zijn definitieve afwerking te geven. Na het bestrooien van het landschap hebben we de achtergrond en de de bomen gebouwd.
De achtergrond is een foto van een Nepalees landschap die op schuimkarton is gekleefd.
Voor de bomen hebben we takjes van struiken gebruikt en die bestrooid met strooimateriaal van Woodland Scenics.

Na het planten van de bomen en het vastzetten van de gebouwen hebben we de fries met verlichting geplaatst en zijn we overgegaan tot het detailleren en tot leven brengen van de baan.

Al de figuren die we op de baan geplaatst hebben zijn afkomstig van Preiser. We hebben twee sets niet geschilderde figuren aangeschaft, één set staande en één set zittende. De houding van de meeste  van de zittende figuren hebben we moeten aanpassen omdat ze zittend op een stoel waren en dus niet op het dak van de wagons zouden passen. Het aanpassen van de zithouding hebben we gedaan met behulp van een soldeerbout: figuurtje in de buurt van de warme soldeerbout brengen en dan hun benen vervormen. Zo hebben we zittende figuren verkregen met gestrekte of opgetrokken benen, in kleermakerszit of op hun knieen.

Na het vervormen van de figuren hebben we de vrouwelijke figuurtjes een sari gegeven. De sari is de lokale klederdracht in India en Nepal. Om een sari te imiteren hebben we meerlagig keukenpapier gebruikt. We hebben de verschillende laagjes keukenpapier uit elkaar getrokken tot er maar één laagje overbleef, hiervan hebben we kleine strookjes over de figuren gedrapeerd en een laagje verdunde houtlijm er over gedaan. Vervolgens hebben we ons verschillende avond bezig gehouden met het verven van de figuurtjes.

Het laatste onderdeel van de baan dat nog afwerking nodig had was het rijstveld. Hiervoor is er vlas gebruikt. Het vlas is eerst groen gekleurd met aquarelverf. Om de “rijst” te kunnen planten hebben we met een saté-prikker gaatjes gemaakt in de gel van Realistic Water die enkel maanden eerder al was aangebracht. In die gaatjes werd dan de gekleurde vlas aangebracht en op de juiste hoogte afgeknipt. De gaatjes in de gel hebben de neiging om terug dicht te gaan dus blijft de vlas vastzitten.

Eindelijk de Janakpur Railwayline is klaar om deel te nemen aan de wedstrijd, we hebben nog anderhalve week te gaan en hebben dus nog tijd over om de transportkisten te maken.
De transportkisten zijn opgebouwd uit multiplex van 8 en 12 mm dik. Deze kisten doen tevens dienst als onderstel van de baan.

Tekst : Bjorn Bockstal.




Copyright © 2010 MSC Pacific